Een ambitieuze vereniging die verenigt!

Nieuwsbrief

Vul hier je gegevens in, en wij zullen zo spoedig mogelijk contact met je opnemen.

Getoonde strijdlust wordt helaas niet beloond

Ons vlaggenchip bond zaterdag de strijd aan tegen HSV Hoek. De Zeeuwen staan bekend om hun stugge manier van voetballen. Maar met de komst van trainer Dennis de Nooijer blijkt ook het snelle combinatievoetbal een wapen te zijn geworden. Ook al omdat een aantal ‘gepensioneerde Belgische profvoetballers’ de basis vormen van HSV Hoek nieuwe stijl. 
 
SJC moest al gauw een behoorlijke tegenslag incasseren. Op de klok stond nauwelijks 2 minuten speeltijd toen keeper Hagerty een diep gespeelde bal niet wist te onderscheppen. Waardoor de weg naar het doel helemaal open lag: 0-1.
Niet veel later zagen we alweer zo’n diepe bal maar gelukkig werd daarbij buitenspel geconstateerd. De Zeeuwen bleken heel goed te anticiperen op de tactiek van SJC, waarbij direct druk zetten de basis vormt. Toch kwam  SJC al snel weer langszij. Vanuit een corner kon Mike van Toor raak koppen: 1-1.
SJC bleef ook hierna proberen vroeg druk te zetten maar de technisch zeer vaardige Zeeuwen toonden aan dat dit risico’s met zich mee brengt. En in de 28eminuut werd dit bevestigd. De snelle Constancia  kon op de rand van buitenspel doorgaan en een voorzet afleveren die door Doesburg werd verzilverd: 1-2.
 
De SJC-verdedigers werd door de robuuste  spelers van Hoek bij herhaling in de lucht afgetroefd. En dat bracht een omzetting met centrumverdediger Kapata voor rechtsback Knoppert. Mike van Toor verhuisde daardoor vanuit het centrum naar de rechtsbackpositie. Dat bracht wat meer kopkracht in het centrum en SJC. 
Kort voor rust kreeg SJC nog de kans om iets terug te doen maar de goed genomen vrije trap zeilde net over de deklat.
 
Na de rust zag SJC kans om het initiatief wat naar zich toe te trekken. Omdat de combinaties beter werden uitgevoerd  kon ook minder de lange bal gespeeld worden. Vanuit zo’n combinatie ontstond een aardige mogelijkheid voor Melvin van Stijn. Hoewel de wedstrijd een sportief karakter kende waren er af en toe stevige duels met soms even stevige overtredingen. Heel duidelijk werd dat de goed leidende scheidsrechter Colin Prooi de kaarten op zak wilde houden. Dat kon hij niet na een ‘licht rode’ maar nuttige overtreding van Jordy Groot. De gele kaart was dan ook wel een milde straf. 
SJC bleef bewonderenswaardig strijden voor een beter resultaat. En dat kwam er bijna toen de keeper een inzet van Stef van der Zalm wist te keren. Ongewild bezorgde SJC de Zeeuwse doelman een hoofdrol want regelmatig bleek hij, zeker bij een aantal hoekschoppen, een opvallende sta in de weg.
 
Toen Hoek in de 80eminuut een penalty kreeg te nemen dacht iedereen dat de wedstrijd was beslist. Maar keeper Hagerty liet zich hierbij van zijn beste kant zien en ranselde de bal uit de rechter benedenhoek.
SJC voelde zich hierdoor gesterkt en er volgde 10 minuten waarin de Noordwijkers het gelijke spel uit het vuur leken te gaan slepen. Met de verdediging 1op1 , Kapata als extra spits en ook de jeugdige Mark Turk naast Tom Duindam als 3estormram in het centrum, werden kansen gecreëerd en corners afgedwongen. Maar tot verdriet van alles wat SJC was bleef de verdiende gelijkmaker uit. 
 
Na afloop was ook Sjaak Polak teleurgesteld. ‘De jongens hebben keihard gewerkt en een punt was minimaal verdiend geweest’, sprak hij met overtuiging. 
En vervolgde:’Als we dit kunnen volhouden dan gaan we punten pakken, dat kan niet anders’.
 
Zaterdag wacht hem en zijn ploeg de belangrijke wedstrijd tegen het eveneens laaggeplaatste Eemdijk. De Spakenburgers speelde een opvallende wedstrijd in Lisse en verloren er nipt met 4-3.